Nasz Zbór to społeczność ludzi pełnych Ducha Świętego, wiary i ufności Bogu. Jeśli chcesz przeżyć coś wspaniałego z Bogiem, wziąć udział w inspirującym uwielbieniu oraz nakarmić się dobrym Duchowym Pokarmem, zapraszamy! Odwiedź nasz Zbór!
...Pracowaliśmy jeszcze szybciej i jeszcze mocniej, aby uratować jak najwięcej. Jakby w transie, nie zastanawiając się nad tym, że jeżeli woda przeleje się przez drogę, odetnie nam ucieczkę. Dwa z czterech samochodów były już pełne. Odstawiliśmy je na wyżej położoną...
Wydarzenia związane z powodzią nakazują nam czynne włączenie się w pomoc osobom poszkodowanym. Bardzo zachęcam do ofiarności. Poprosiłem pastorów o zebranie w zborach ofiar (w Zielone Świątki lub tydzień później) oraz o odczytanie mojego listu do zborów. Dzisiaj jeszcze raz...
Zadaniem herolda było dotrzeć do każdego miasta, wioski czy sioła aby obwieścić głośno i wyraźnie wolę pana czy władcy jego poddanym. Rolę takich heroldów wobec Izraela pełnili starotestamentowi prorocy, a bezpośrednio przed pierwszym przyjściem Pana,...
Marian Biernacki - Zamaskowani żyją dłużejNa blogu protestanciorg.blog.onet.pl w dniu 29.05.2010 roku zostało zamieszczone kazanie brata Mariana Biernackiego. Poniżej krótki fragment kazania oraz informacja z blogu wraz z linkiem do...
Charles Spurgeon - Cierpienia chrześcijanina"I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał" List do Hebr. 5:8Jest napisane, że Kapitan naszego zbawienia stał się "doskonałym przez cierpienia", dlatego...
Ch.Spurgeon - Spadnij z drzewa własnej sprawiedliwości! Czy słyszałeś o człowieku, który pewnej nocy zgubił się i przyszedł na skraj przepaści, jak mniemał, i w swoim zrozumieniu spadł z klifu?...
Marian Biernacki - Dziedzictwo PięćdziesiątnicyParę miesięcy temu w najbliższych mi duchowo kręgach na nowo pojawiło się hasło: Dziedzictwo Pięćdziesiątnicy. Termin "dziedzictwo" sugeruje, że napełnienie Duchem Świętym jest naszym prawem, spuścizną...
"Gdyż tak mówi Wszechmocny, Pan, Święty Izraelski: Jeżeli się nawrócicie i zachowacie spokój, będziecie zbawieni, w ciszy i zaufaniu będzie wasza moc" (Izajasz 30:15).Tu jest Boża tajemnica duchowej siły. "Cisza...
W Jeremiasza 5 Bóg nawołuje, "Przebiegnijcie ulice Jeruzalemu, rozejrzyjcie się i przekonajcie się, i poszukajcie na jego placach, czy znajdziecie takiego, czy jest ktoś taki, kto przestrzega prawa, kto szuka...
„On zaś, [ Szczepan ] będąc pełen Ducha Świętego, utkwiwszy wzrok w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej i rzekł: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej” (Dz. Ap. 7:55-56).
Szczepan reprezentuje to, czym prawdziwy chrześcijanin powinien być: kogoś, kto jest pełen Ducha Świętego, z oczami skierowanymi na Człowieka w chwale. On jest odbiciem tej chwały tak wyraźnie, że ci, którzy go widzą, są zdumieni. On ma oczy zwrócone stale na Chrystusa, zawsze patrząc na Niego i będąc w pełni zajętym uwielbionym Zbawicielem.
Popatrzcie na beznadziejną sytuację, w której znalazł się Szczepan, otoczony religijną wściekłością, przesądami, uprzedzeniami i zazdrością. Gniewny tłum napierał na niego i czekała go krwawa, męczeńska śmierć. Sytuacja niemożliwa! Ale on, patrząc w niebo, widział Pana w chwale i nagle to odrzucenie tu na ziemi nie miało dla niego żadnego znaczenia. Teraz był ponad tym wszystkim, widząc tego, który jest niewidzialny.
Dietrich Bohnhoeffer, teolog niemiecki, przedstawiał życie chrześcijanina jako kogoś, kto próbuje przejść przez morze pływających kawałków lodu.
Chrześcijanin nie może nigdzie odpoczywać podczas tej przeprawy, a jedynie w wierze, że Bóg go przeprowadzi. Nie może nigdzie długo się zatrzymywać, bo zacznie tonąć. Kiedy wykona pierwszy krok, musi uważać na następny. Nie widzi jeszcze lądu, ale ten ląd tam jest – obietnica w jego sercu. Tak więc chrześcijański podróżnik ma oczy skierowane na ostateczny cel!
Ja wolę myśleć o życiu jako podróży przez pustynię – tak jak podróż narodu Izraelskiego. Bitwa króla Jehoszofata i Judejczyków jest również naszą bitwą (patrz 2 Kronik 20). Oczywiście to jest pustynia; są tam węże, puste studnie, doliny łez, armie nieprzyjaciela, gorący piasek, susza, trudne do przejścia góry. Ale kiedy dzieci Pana stały i oczekiwały na Jego wybawienie, On zastawiał stół na pustyni – posyłał mannę z nieba – unicestwiał armie wroga swoją mocą – wypuszczał wodę ze skały – likwidował truciznę po ukąszeniu węża – prowadził ich z pomocą słupa i obłoku – dawał im mleko i miód – i wprowadził ich do Ziemi Obiecanej potężną Swoją ręką. Bóg im nakazał, żeby opowiadali o tym przyszłym pokoleniom: "Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie - mówi Pan Zastępów" (Zachariasz 4:6).
"Bóg go zostawił, aby go doświadczyć" (2 Kronik 32:31).
Jesteśmy tak zajęci sprawdzaniem Boga, że nie przygotowaliśmy naszych serc na te wielkie sprawdziany życia, przez które Bóg doświadcza człowieka. Czy jest możliwe, że to wielkie doświadczenie, jakie obecnie przeżywasz, ciężar, który niesiesz, to jest Boże działanie, które sprawdza ciebie?
"Bóg wystawił Abrahama na próbę i powiedział do niego: ... Weź teraz swojego syna ... i złóż go tam na ofiarę całopalną" (1 Mojż. 22:1-2). Bóg wystawił cały naród na próbę, żeby się dowiedzieć co naprawdę było w ich sercach. "prowadził cię przez czterdzieści lat po pustyni, aby cię ukorzyć i doświadczyć, i aby poznać, co jest w twoim sercu, czy będziesz przestrzegał jego przykazań, czy nie (5 Mojż. 8:2).
W 2 Księdze Kronik 32:31 widzimy zdumiewającą rzecz: Bóg pozostawił wielkiego króla na jakiś czas, aby go doświadczyć. "Bóg zdał go na jego własne siły, wystawiając go na próbę, aby poznać wszystkie jego zamysły."
Jan Chrzciciel określił swoją służbę jasno i prosto: "Ja jestem głosem wołającego na pustyni" (Jan 1:23). Ten sługa Najwyższego, który według Biblii był największym "spośród tych, którzy narodzili się z niewiasty", był najbardziej błogosławionym ze wszystkich proroków i cenionym kaznodzieją sprawiedliwości.
Tłumy przychodziły, by słuchać przeszywających kazań Jana. Wielu zostało ochrzczonych i stali się jego uczniami. Nawet królowie byli pod jego potężnym wpływem. Niektórzy myśleli, że on był Chrystusem, inni uważali go za Eliasza, który powstał z martwych.
Jan nie pozwolił, by go wywyższali. Wyrzekł się swoich przywilejów i stale usuwał się z centrum sceny. W jego oczach największy z proroków nie był nawet godzien być nazywany mężem Bożym – a tylko głosem na pustyni, skromnym, wycofującym się, nie dbającym o honory. On nie starał się, by uważali go za "potężnie używanego przez Boga". Nawet uważał siebie za niegodnego, by dotykać sandałów Mistrza. Jego całe życie było poświęcone dla "Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata" (Jan 1:20).
Kiedy Pan zamieszka w nas, przynosi z Sobą całą Swoją moc i możliwości. Naraz nasz wewnętrzny człowiek ma dostęp do Bożej siły, mądrości, prawdy, pokoju i wszystkiego, czego potrzebuje do życia w zwycięstwie. Nie musimy wołać do Niego, by zstąpił do nas z nieba. On już jest w nas. Paweł mówi nam, jak mocni jesteśmy w Chrystusie.
„Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa... by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku, żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości, zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość, i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą. Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy” (Efez. 3:14-20).
Cóż za zdumiewający fragment. Paweł wymienia tu tylko kilka z tych niesamowitych skarbów, które Pan nam udostępnia. Wszystkie Boże bogactwa są dla nas dostępne w Chrystusie Jezusie.
„On zaś, [ Szczepan ] będąc pełen Ducha Świętego, utkwiwszy wzrok w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej i rzekł: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej” (Dz. Ap. 7:55-56).
Dietrich Bohnhoeffer, teolog niemiecki, przedstawiał życie chrześcijanina jako kogoś, kto próbuje przejść przez morze pływających kawałków lodu. 
"Bóg go zostawił, aby go doświadczyć" (2 Kronik 32:31).
Jan Chrzciciel określił swoją służbę jasno i prosto: "Ja jestem głosem wołającego na pustyni" (Jan 1:23). Ten sługa Najwyższego, który według Biblii był największym "spośród tych, którzy narodzili się z niewiasty", był najbardziej błogosławionym ze wszystkich proroków i cenionym kaznodzieją sprawiedliwości.
Kiedy Pan zamieszka w nas, przynosi z Sobą całą Swoją moc i możliwości. Naraz nasz wewnętrzny człowiek ma dostęp do Bożej siły, mądrości, prawdy, pokoju i wszystkiego, czego potrzebuje do życia w zwycięstwie. Nie musimy wołać do Niego, by zstąpił do nas z nieba. On już jest w nas. Paweł mówi nam, jak mocni jesteśmy w Chrystusie.