Niewiele osób wie o początkach istnienia Kościoła Zielonoświątkowego w Świdnicy. Jedni mówią, że jego początki sięgają lat 70-tych ubiegłego wieku, inni, że jeszcze wcześniejszych. Chcielibyśmy przytoczyć pokrótce historię naszego Zboru, odtworzoną na podstawie relacji osób pamiętających jeszcze czasy pionierskie.

     Początki naszego Zboru sięgają czasów powojennych, okresu przesiedleń na tereny Dolnego Śląska osób głównie z Kresów. Wśród imigrantów z okolic Lwowa do Świdnicy trafiła grupa ludzi wierzących ewangelicznie. Osoby te pod opieką Zboru w Dzierżoniowie stworzyły społeczność Chrześcijan, spotykały się by wielbić Boga, słuchać i studiować Pismo święte. Do roku 1962 spotkania w Świdnicy odbywały się niesystematycznie, członkowie placówki jeździli zwykle na nabożeństwa do Dzierżoniowa. Świdnickie spotkania odbywały się w mieszkaniach wierzących sióstr (s. Mizgierowej i s. Tarłowskiej).

     Społeczność liczyła wtedy ok. 10 osób. Po 1962 roku nabożeństwa świdnickiej placówki odbywały się w każdą niedzielę i środę regularnie w sali wynajmowanej od Zboru Kościoła Ewangelicko- Augsburskiego na Placu Pokoju, w bloku mieszkalnym obok dzwonnicy.

     Na wspólnym rozważaniu Słowa i modlitwie spotykało się wtedy 15 osób. Około 1968 roku dwóch braci (Adolf Myszczyszyn i Ernest Rzyczniok), wspieranych modlitwami wierzących, zaczęło szukać większej sali, mogącej być miejscem spotkań a co najważniejsze mogącej uniezależnić Zbór od innych wynajmowanych pomieszczeń, w których dotychczas odbywały się spotkania. Salę znaleziono również na Placu Pokoju, w której niegdyś zgromadzała się społeczność Kościoła Baptystów. Społeczności tej nie było juz w Świdnicy, a ostatni świdnicki Baptysta dojeżdżał do Zboru w Wałbrzychu. W porozumieniu z właścicielem sali, Zborem Kościoła Baptystów w Wałbrzychu, otrzymaliśmy salę jako miejsce, w którym odtąd mogły odbywać się nabożeństwa. Funkcję przełożonego do roku 1971 pełnił br. Stefan Pynda .Kiedy w czerwcu 1971 roku zmarł br. Pynda, służbę przełożonego Zboru objął br. Władysław Wichowski. Społeczność rozrosła się do 20 osób. Były to głównie osoby starsze. W kwietniu 1979 roku w Zborze w Świdnicy odbył się pierwszy ślub. Miłość i wierniość ślubowali sobie Franciszek Jóźwik i Danuta Myszczyszyn.

     W 1979 r. pastorem Zboru Zielonoświątkowego w Świdnicy został br. Wiktor Szpilko. W 1982 r. na jednym z nabożeństw miało miejsce niecodzienne wydarzenie . Podczas jednego z nich zmarł Brat Edward Gruner. Podczas indywidualnych modlitw, brat ten wstał i w swojej modlitwie złożył świadectwo swojego nawrócenia, życia, Bożego działania i obecności w każdym dniu jego ziemskiej pielgrzymki. Po skończeniu modlitwy Pan zabrał go do siebie. Nabożeństwo przerwano, jednak to wydarzenie jak i świadectwo Brata Edwarda na długo pozostało w sercach świdnickich Zielonoświątkowców.

     W 1986 roku otrzymaliśmy kompleks zamkowy przy ulicy Muzealnej 1. Zborownicy postanowili od razu przystąpić do odbudowy ruin, a było co odbudowywać... W tym pierwszym okresie odbudowy nabożeństwa odbywały się jeszcze w sali przy Placu Pokoju. Stan ten trwał do stycznia 1987. Potem spotkania przeniesiono do wyremontowanej sali w budynku przy ul. Muzealnej 1, gdzie dzisiaj wydawane sa posiłki dla ubogich z naszego miasta. Zbór wówczas liczył około 30 członków.

     W 1989 r. odbył sie pierwszy ślub w otrzymanym budynku. Na "ślubnym kobiercu" stanęli br. Jarosław Rakoczy i siostra Urszula Więcław.

     Ponad dwudziestoletni czas służby pastora Wiktora Szpilko to przede wszystkim czas odbudowy z ruin budynków Zboru oraz opieka duszpasterska około stu osobowej społeczności. Rok 2000 przyniósł zmiany w przywództwie zboru oraz w liczbie członków. Prawie przez rok obowiązki pastora pełnił br. Piotr Mikulak.

     W lipcu 2001 służby w Zborze podjął się br. Dariusz Suszek, który wraz z rodziną przeprowadził się z Janowic Wielkich, a w styczniu 2003 roku za wolą członków Zboru został wprowadzony w urząd Pastora .  W 2001 roku Zbór po weryfikacjach list członkowskich liczył 71 członków. Dzięki łasce Bożej i Duchowi Świętemu do społeczności zaczęło coraz mocniej wpływać Boże życie. Rozpoczęło się od nawróceń nowych osób. Zaczęły powstawać i rozwijać się nowe służby. Zbór odwiedziło wielu pastorów, kaznodziei, nauczycieli Słowa i różnych grup ewangelizacyjnych .
 

      Społeczność zaczęła się rozwijać. Akcent został położony na budowanie żywego Kościoła w oparciu o zdrowe relacje między ludźmi i z Panem. W ciągu czterech lat chrzest przyjęło ponad 50 osób, a Zbór urósł do 114 członków(2005 r.). Obecnie cała Społeczność liczy około 150 osób.

     Wierzymy  jednak, że to co najlepsze jest jeszcze przed nami. Wierzymy w rozwój i wzrost Kościoła, by mógł tworzyć nowe społeczności wierzących w naszym mieście. Chcemy dać wszystkim możliwość usłyszenia Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie.